Post: #1

మిత్రులారా....!!



సవాల్ ....సవాల్
ఒక రాజ్యాన్ని మహేశ్వర సింగ్ అనే చక్రవర్తి పరిపాలించేవాడు. ఆయనకు లలిత కళలన్నా, కవితా గోష్టులన్నా చాలా ఇష్టం. అలా సభలు జరిపి అందులో ప్రతిభావంతులకు, కళాకారులకు, కవులకు సన్మానాలు చేస్తూండేవాడు. అలాగే ప్రతిరోజూ లాగే....ఒకసారి కవితా పఠనం జరిగింది. అందులో అద్భుతంగా ఉన్న కవితా గానానికి మెచ్చి ఒక కవికి ఒక వరహాల మూట కానుకగా ఇచ్చాడాయన. ఆ కవి వినమ్రంగా రెండు చేతులు జోడించి ఆ బహుమతిని అందుకుంటూ ’’దేవుడు మిమ్మల్ని చల్లగా ఆశీర్వదించుగాక‘‘ అని ఆశీర్వదించాడు. దానికి మహేశ్వర సింగ్ చక్రవర్తి దర్పంగా ‘‘చక్రవర్తి చెయ్యి ఎప్పుడూ పుచ్చుకునే వాని చెయ్యి కంటే పైనే ఉంటుంది సుమా’’ అన్నాడు. అంతలో ఆ సభలోనే ఉన్న ఒక కవి వరేణ్యుడు, కవి దిగ్గజులు శ్రీనివాసాచార్య ‘‘క్షమించండి ప్రభూ, అన్నిసార్లూ అలా జరగాలనేం లేదు’’ అన్నాడు. ఆ మాటలకు మహేశ్వర సింగ్ కు బాగా కోపం వచ్చింది. ‘‘ఏమిటి మీరు మాట్లాడేది....? చక్రవర్తిని....నా మాటలకే తప్పు పడతావా..? ఏదైనా ఇచ్చేటప్పుడు ఎల్లప్పుడూ పుచ్చుకునే వాని చెయ్యి కిందనే ఉంటుంది కదా...?’’ అని ప్రశ్నించాడు. అపుడు శ్రీనివాసాచార్య ‘‘తప్పనిసరిగా అలాగే జరగాలనేం లేదు’’ అన్నాడు మళ్ళీ. మహేశ్వర సింగ్ కు కోపం నషాళానికి అంటింది. ‘‘శ్రీనివాసాచార్య ఈ విషయంలో సవాల్ చెయ్యకు. నేననేది తప్పని ఋజువు చేస్తావా..?’’ అన్నాడు. తప్పక ప్రభూ...!! అన్నాడు శ్రీనివాసాచార్య వినయంగా. .........అనుకున్నట్లుగానే చక్రవర్తిగారు చెప్పినది తప్పు అని నిరూపించటం....ఆ విషయం సదరు చక్రవర్తిగారు ఒప్పుకోవటం....మరియు శ్రీనివాసాచార్యులను వరహాలతో సత్కరించటం....బంగారు కంకణం బహూకరించటం...జరిగిపోయింది. ఇంతకీ.....శ్రీనివాసాచార్యులువారు ఎలా నిరూపించగలిగారో......????

Quote this message in a replyReply

Post Reply 


Forum Jump:


User(s) browsing this thread: 1 Guest(s)