Post: #1

నివ్వెరపోయాను

నిశ్చేష్టుడనయ్యాను

ఇంతటి సున్నిత మనస్కున్ని కోల్పోవడం

ఈ పాడులోకపు ప్రారభ్ధం


నిన్న మొన్నటి వరకు మనం కలిసి

జరిపిన సభలు సమావేశాలు

పంచుకున్న జ్ఞాపకాలూ తీపిగురుతులూ

వేదనలూ మానసిక సంఘర్షణలూ 

ఇప్పటికీ కనులముందు కదలాడుతున్నాయి


ప్రతిసారీ నీవు చెప్పిన గుండెలింకినతనం

నిన్ను ఇలా మింగేస్తుందని ఊహించలేకపోయాను


మేము ఒరిగిన ప్రతిసారీ ఆసరాగా నిలిచి

వెన్నుచరిచి ముందుకు తీసుకుపోయిన

నీ ధైర్యాన్ని మింగిన రాహువేదో

తెలియక మూగగా రోదిస్తున్నాను


నీ నవ్వుల వరికంకులు లేని

ఈ శరత్కాలపు వెన్నెల

మసకబారిపోయి

నాగావళీ ఇసుకలో ముఖం దాచుకుంది


రాబోయే యుద్ధ కాలానికి

నీ పదునెక్కిన కలంతో

మమ్మల్ని కవాతు చేయిస్తావని కన్న కలల్ని

ఇలా జ్ఞాపకాల కన్నీటి వరదల మద్య

చుక్కాని లేని నావలో

ఒంటరిగా వదలిపోవడం

భావ్యమా?


(ఇటీవల ఆత్మహత్య చేసుకొని మరణించిన నా మిత్రుని స్మృతిలో)
Quote this message in a replyReply

Post: #2

జోగారావు గారి మరణం మిమ్మల్నెంత కృంగ దీసిందో నాకు అర్థమయింది కాని ఏం చేస్తాం ఇదే కద జీవితం కుమార్ ...


REL
You are not allowed to view links. Register or Login to view.
Quote this message in a replyReply

Post: #3
jeevitam ilaa vundakudadane kadaa mana aalochana, aacharana.
Quote this message in a replyReply

Post Reply 


Forum Jump:


User(s) browsing this thread: 1 Guest(s)