Post: #1

గాయాలంటే నీకు అమితమైన బాధనుకుంటే

- అవి లేనప్పటి సుఖం సుఖం నీకు తెలియక.

గొంగళి పురుగై పుడితేనేం

- దాని గమ్యం సీతా కోక చిలుకే కదా...!!

ప్రేమించటానికి సంశయిస్తున్నావంటే

- హృదయపు లోతుల్లోంచి అది స్వచ్ఛంగా రాక.

రేపటి భవిష్యత్తుకి బెదరుతావు

- జ్ఞానం పైరుకి అది ఎరువని గుర్తించక.

గమ్యం వైపు అడుగు వేస్తూ

- దూరాన్ని చూసి భయపడితే ఎలా....??

ఓటమిని చూసి భయపడతావు

- ప్రయత్నం గురించి తెలియనంత వరకూ

గెలుపంటే కూడా భయమే

- అదిచ్చే ఆహ్లాదం ఊహించలేనంత వరకూ.

రోడ్డు విశాలమవుతుంది.

మనసు ఇరుకవుతోంది.

ఎక్కువ కొంటాం.

తక్కువ ఆనందిస్తాం.

పరిష్కారాలున్నాయి....కానీ అంతకన్న సమస్యలున్నాయ్

జీవికి కాలం పెరుగుతూ ఉంటుంది.

కాలానికి జీవం ఉండదు.

మనకి బ్రతకటం తెలుసు.

జీవించటం తెలీదు.

అంతరిక్షాన్ని శోధిస్తాం.

అంతరంగాన్ని మాత్రం విశ్లేషించుకోం.

హద్దులు దాటి చంద్రమండలానికి వెళ్తాం.

రోడ్డు దాటి ఎదురింటి వాడిని మాత్రం పలకరించం.

అణువుని ఛేదించాం.

బాధని ఛేదించలేకపోయాం.

(సోర్స్ : మిత్రులు పంపిన ఫైల్ ను ఇక్కడ పొందుపరచటం జరిగినది.  స్ఫూర్తిదాయకంగా ఉంటుందన్న ఉద్ధేశ్యం.)

Quote this message in a replyReply

Post: #2
mee kavitaahryudayaaniki joharulu
Quote this message in a replyReply

Post Reply 


Forum Jump:


User(s) browsing this thread: 1 Guest(s)