Post: #1

వేకువ జామున
తూర్పు ఆకాశం కిటికీలోంచి
కొత్తగా ఉంది,

చూస్తూనే ఉన్నాను!

పక్షులెగురుతుండగా
మసక చీకటి చివరన
సూర్యోదయం..
రెండు కళ్ళు చాలవేమో
ఆ అందాన్ని
ఆస్వాదించడానికి.

అలికిడయితే పక్కకు చూసా
అక్కడ నవ్వుతూ నువ్వు
నీ చిరునవ్వుల్లో పువ్వులు,
నాకెన్ని కళ్ళు కావాలో
నీ అందాన్ని
ఆస్వాదించడానికి..


ఒక్కసారిగా అయోమయం
అటు తూర్పును చూడాలా
ఇటు నిన్ను చూడాలా??

తన్మయత్వంతో కళ్ళు మూసుకున్నాను
ఆ ఆకాశంలో
ఉదయిస్తున్న సూర్యుడి పక్కన
నవ్వుతూ.. నన్నే చూస్తూ ...
నువ్వే!!!


REL
You are not allowed to view links. Register or Login to view.
Quote this message in a replyReply

Post: #2



మిత్రమా....!!

మీ కవిత్వం చాలా బాగుంది.

మీ శైలి మారింది.

రీతి, నీతి, గీతి మారింది

ఆకాశం కొత్తగా ఉందంటే....!!

మీ మనస్సు ఆహ్లాదంగా ఉన్నట్లే కదా

గుడ్.

Quote this message in a replyReply

Post: #3

మిత్రమా మీ "పొగడ్త"కు ధన్యవాదాలు కవిత్వన్ని మెచ్చుకున్నందుకు కూడా.

నాకు ప్రత్యేకమైన శైలి అంటూ ఏమీ లేదండి మారడానికి, తట్టిందేదో రాస్తున్నాను కవితలంటూ !

మనసెపుడూ ఆహ్లాదంగానే ఉంటుంది కాకపోతే చుట్టూ జరిగే కురు ఆలోచనలే నాకు స్పూర్తిగా-

అవి రకరకాలుగా ఉంటున్నాయి అంతేనండి సుమణి వెంకట్ గారు


REL
You are not allowed to view links. Register or Login to view.
Quote this message in a replyReply

Post Reply 


Forum Jump:


User(s) browsing this thread: 1 Guest(s)